SuperCup600 – Assen – Snelste ronde: 1.58.6
Afgelopen zaterdag alweer de laatste race van het seizoen. Een speciale race, omdat ik voor het eerst ging rijden op mijn nieuwe Yamaha R6. Deze 2007 R6 is eigenlijk in alle opzichten beter dan mijn 2002 GSX-R600. Ik kon voor de vrijdag voor de race nog twee trainingsessies ‘ritselen’, zodat ik mijn nieuwe motor nog even aan de tand kon voelen voor de race van zaterdag.
De eerste kennismaking met de R6 verliep prima, doordat de motor nog helemaal standaard is, was het even zoeken naar de juiste versnellingen, maar dat dit een super-motor is, werd me al snel duidelijk. De motor voelt bijzonder compact aan, heeft duidelijk meer vermogen dan de GSX-R en stuurt messscherp. Na de eerste sessie bleek ik slechts 1,5 seconde langzamer te hebben gereden dan mijn snelste tijd op Assen dit seizoen. Niet verkeerd op een nieuwe motor, die ik nog moet leren kennen. De tweede trainingsessie verliep een stuk minder, in de opwarmronde stuurde ik iets te enthousiast de Strubben in en voordat ik het wist schoof mijn voorwiel weg en gleed de R6 een stuk over het asfalt voordat ie tot stilstand kwam. Kut! Hele seizoen schadevrij gereden en dan met je nieuwe motor gelijk op je plaat gaan. Schade viel mee, wat kuipschade en een afgebroken voetstep. Verder rijden was dus niet meer mogelijk, dus maar even een rondje over het rennerskwartier gemaakt om ergens een voetstep te regelen, om zaterdag wel de race te kunnen rijden. Dit lukte vrij vlot en ik kon, nog ‘lichtelijk’ balend, weer richting huis.
Kwalificatie
Zaterdag, de racedag. Twee races stonden er op het programma en dus slechts 1 kwalificatietraining. ’s Morgens nog even het geleende stepje gemonteerd en de baan op. Het was nog een beetje grauw en mistig weer, dit in combinatie met mijn valpartij van gisteren, was niet echt een goede combinatie voor snelle rondetijden, zoals later bleek. Vooral in Strubben lier ik veel tijd liggen en ik was nog teveel met mijn versnellingen aan het aanklooien. Halverwege de training besloot een collega rijder mij van achter te torpederen in de Strubben. Ik voelde dat hij tegen mijn rug aanviel en even later hoorde ik zijn motor over het asfalt glijden. Het enige wat ik dacht was; “zitten blijven, zitten blijven “. Dat lukte gelukkig, maar ik kon mijn draai de rest van de training niet meer vinden. Gevolg was een tijd die 5 seconden langzamer was dan in de laatste race in augustus, een 2:02.2. Dit resulteerde in een 5e plek in de D-groep.
Na de kwalificatie mocht ik me nog even melden voor een zware geluidsovertreding, waarschijnlijk veroorzaakt door een proefstart vlakbij de paal van de geluidsmeting. Niet zo handig dus…
Race 1
De start ging beroerd, de koppeling van de R6 komt veel later op dan die van de Suzuki, even wennen dus. Ik verloor een paar plekken en ging als 7e de eerste bocht in. Ik zat nog steeds niet helemaal lekker op de motor, maar elke ronde ging het beter. Ik kon de kopgroep goed volgen, na enkele ronden verdwenen twee rijders voor me de grindbak in en schoof ik door naar plaats 5 en even later naar 4. Daarna kreeg ik het aan de stok met nummer 3, plaatsgenoot Daan Donders. Ik kon hem een paar keer passeren, maar hij heroverde zijn positie snel. In de laatste ronde zette ik alles op alles. Ik besloot voor de Ruskenhoek hem uit te remmen, dat leek te lukken, ware het niet dat Daan ook bijzonder laat remde, waardoor ik de bocht niet meer kon halen en rechtdoor moest. Ik reed over het kunstgras snel de baan weer op, op plaats nummer 3, maar ik had te weinig snelheid en werd weer terug verwezen naar plaats 4. Bij uitaccelereren Meeuwenmeer werd ik nog even getrakteerd op een tankslapper (wat is een tankslapper?) toen ik op de kerbstones uit kwam. Ik kon net mijn 4e positie behouden, balen.
Race 2
Het vertrouwen in de motor was weer helemaal terug na de eerste race. De tactiek voor de tweede race was dan ook om goed te starten en minimaal een podiumplaats te halen. Mijn start was goed en ik lag direct op de 2e plaats, met voor me weer Daan Donders. Ik kon goed volgen en we passeerden elkaar meerdere malen, ondertussen had William Tolhoek onze allebei ingehaald en ging er als een speer vandoor. Ik besloot de nummer 2 te volgen, omdat al die inhaalacties erg veel energie kostten. De ronden daarna kon ik niet meer volgen en ontstond er een gat, daarna werd ik nog door 2 rijders ingehaald, die direct bij mij wegliepen. Ik was te vermoeid om nog een tandje bij te schakelen. Erg jammer, maar wel heel lekker gereden. Als vanouds! De R6 bevalt goed…
Graag wil ik weer iedereen bedanken die naar Assen is gekomen om te supporteren. Super!
Het seizoen met een goed gevoel afgesloten, niet schadevrij en ook geen nieuw PR op Assen… Wat dat betreft een beetje teleurstellend. Aan de andere kant op alle andere circuits wel PR (dik) aangescherpt en weer heel veel plezier gehad! En dat is toch het belangrijkste…
