p 7 oktober stond alweer de laatste race van het seizoen op het programma. Samen met mijn kleine broertje in het donker vertrokken richting Assen. De herfst deed alweer zijn intrede, ´s morgens lang donker en een natte dag met flinke windstoten werd voorspeld. Gelukkig had Team Flevo Racing een plekje vrij voor mij in hun pitbox (waarvoor dank!), zodat ik niet bang hoefde te zijn dat mijn tent weg zou waaien.

’s Ochtends was het inderdaad echt nat en ik vertrok op regenbanden voor de 1e training in de B-groep. Ik kwam redelijk in mijn tempo, al was de grip achter ver te zoeken. Tot drie keer toe was ik de achterkant kwijt, mede door de nieuw gemonteerde WP schokbreker ging dit allemaal mooi gecontroleerd. Na enkele ronden lagen er verschillende rijders her en der in de grindbak en kregen we een rode vlag, allemaal naar binnen dus. Na vijf minuten konden we de training weer hervatten, echter na een paar ronden alweer een rode vlag, einde training. Met een tijd van 2.25 stond ik op een 14e plaats, redelijk tevreden.

Het weer was erg wisselvallig, na de 1e training droogde de baan bijna weer helemaal op, toch viel er daarna weer een bui. Dit scheelde in ieder geval weer wielen wisselen, de 2e training weer op regenbanden dus. Op bepaalde gedeelten van het circuit verscheen al een klein droog spoor en de zon scheen inmiddels weer volop. Het tempo kon dus wat omhoog. Na een paar ronden begon de baan toch wel snel te drogen en ik besloot een snelle ronde neer te zetten en weer de pits in te gaan. Op een opdrogende baan verdwijnen regenbanden als sneeuw voor de zon en ik wilde niet het risico lopen mijn regenbanden kapot te rijden, omdat de race ook nog wel eens nat zou kunnen zijn. Ik reed een 2.17, goed voor een teleurstellende 20e plaats. Dat moest tijdens de start maar weer goed gemaakt worden.

´s Middags was het lekker weer en de baan werd helemaal droog. Inmiddels waren er weer heel wat supporters gearriveerd en er was een gezellig drukke sfeer in het rennerskwartier. Omdat bijna alle kampioenschappen tijdens de laatste race beslist werden, was het erg druk.
Op een droge baan mocht ik van de 14e plaats vertrekken in de B-groep. De start op zich ging goed, maar in de eerste bocht wilde ik buitenom rijders inhalen. Dit bleek niet zo´n goed idee, want ik moest over de kerbstones om niet in aanraking met andere rijders te komen. Hierdoor verloor ik enkele posities. Ik was vastberaden dit weer goed te maken en ging in de achtervolging, al gauw haalde ik enkele rijders in. In de 4e ronde kreeg ik een groep van 4 rijders in het vizier. Ik liep snel in op deze groep, de eerste rijder stak ik binnendoor voorbij in de Strubben en de tweede rijder kon ik al uitremmen voor de Ruskenhoek. Ik had nu aansluiting bij de laatste van de groep, Hans Ruiter van Racing Team Ermelo op zijn snelle Yamaha R6. Ik ging als een speer en wilde hem buitenom inhalen bij Mandeveen… waarop plotseling mijn motor onder mij wegschoof en ik samen met mijn motor de grindbak in schoof. Balen! De baco´s hielpen mij mijn motor op te tillen, de schade viel op het eerste gezicht mee en ik probeerde de motor te starten, maar dit lukte niet. Einde race, einde seizoen en het ging net zo lekker. Zelf had ik niks, mijn pak had er een paar schaafplekken bij en de motor had alleen kuipschade en een krom rempedaal.

Geen optimale afsluiter van het seizoen, maar toch kijk ik terug op een super geslaagd seizoen dat ver boven verwachting is verlopen! Racen is verslavend! De hoogtepunten waren mijn 2 podiumplaatsen, de dieptepunten de crash op de Nuerburgring en in Assen en het verongelukken van een mede coureur op het circuit van de Eemshaven.
Elke race zijn er veel mensen die mijn verrichtingen van dichtbij gevolgd hebben, hetgeen door mij zeer word gewaardeerd en het ook nog eens een stuk gezelliger maakte! Elke race op Assen kon ik mijn rondetijden verbeteren (op de laatste race na), tijdens de wegracecursus reed ik rondetijden van 2.10 en aan het einde van het seizoen 1.56.

Volgend jaar neem ik weer deel aan de SuperCup600 met dezelfde motor, waarbij het doel is een vaste waarde te worden in de A-groep (snelste groep) en misschien een paar puntjes voor het kampioenschap mee te pikken, het plezier in het racen blijft echter voorop staan.

Hopelijk tot volgend jaar!

1234►

12►

Het seizoen is alweer bijna ten einde, de een na laatste race stond op 9 september op het programma, in Assen. Doel vandaag was om mijn PR flink aan te scherpen, het liefst tot een hoge 1.57′er. Dit wilde ik vooral gaan bereiken door later te remmen en de bochten uit eerder op het gas te gaan. Ik had achter een nieuwe band gemonteerd, dus daar kon het niet aan liggen.

Het was heerlijk weer en samen met Bas ben ik ’s ochtends vertrokken naar Assen. Daar aangekomen waren mijn racemaatjes Rob en Bas al ter plaatse. Tot mijn verbazing kreeg ik bij de inschrijving te horen dat ik ingedeeld was in de A-groep (de snelste groep)! In eerste instantie baalde ik daarvan, omdat die jongens wel erg hard rijden. Tijdens de 1e training was ik dan ook gebrand om de snellere rijders te kunnen volgen, ik ging direct als een speer! Ik kon niet echt bij een groepje blijven en deed mijn best om rijders die mij inhaalden in het vizier te houden. Na een ronde of 4 op de limiet te hebben gereden kreeg ontzettend last van mijn onderarmen, waarschijnlijk ook omdat ik te gespannen aan het rijden was. Mijn rondetijden zakten in en ik kon met moeite de training uit rijden. De snelste ronde was een 1.58.0! Dik tevreden dus, 1,3 seconden sneller dan mijn persoonlijk record.

De 2e training kwam ik achter een groepje terecht met wat ‘langzamere’ A-groep rijders. Ik kon het tempo goed volgen de eerste 4 ronden, dit ging echt hard! Ik probeerde steeds de bochten net zo hard in te sturen als het groepje voor mij en dat lukte ook, maar ik merkte dat mijn motor dan te snel naar de buitenkant van de bocht ging, waardoor ik enkele keren flink op de kerbstones terecht kwam. Met mijn armen ging het nu iets beter, maar later kreeg ik er toch weer last van. Ik had in deze 2e training een super tijd van 1.56.6 neergezet! Maar liefst 2,5 seconde sneller dan de laatste keer dat ik op Assen reed! Hier was ik uiteraard zeer tevreden mee.

De race moest ik starten in de B-groep (weer een stapje hoger dus, ik reed voorheen in de C-groep). Helaas reden wij in combinatie met het ONK SuperStock600, die veel sneller rijden dan wij. Hierdoor was alles een beetje verwarrend, want de SuperStock startten voor ons en daarna kwam de B-groep SuperCup 600. Op de grid erg veel bekenden, voor mij Jurgen Wilsch (waarmee ik vorige race een mooi gevecht had om de 2e plaats) en naast en achter mij Rob en Bas, waar ik de vorige keer de Cup Endurance mee gereden had.
Mijn start ging echt super, ik haalde denk ik wel 10 rijders in en lag zelfs even op kop in de B-groep. Mijn tactiek deze keer was om constante rondetijden te gaan rijden. Door mijn goede start werd ik door veel rijders ingehaald, op een gegeven moment zat er een groepje voor me die ik aardig kon volgen. In die groep reed ook Bas met zijn Suzuki GSX-R750. Op een gegeven moment bij aanremmen voor de Ruskenhoek remt een rijder zich onderuit, pal naast Bas, die rechtdoor moest en vlak voor mij, ik kon de rijder, die midden op de baan lag, net ontwijken. Gelukkig liep het allemaal goed af. In de 6e ronde werd ik ingehaald door Rob, op zijn nieuwe GSX-R600 K5. Door een foutje van hem in de Strubben, kon ik hem weer inhalen, later pakte hij mij weer terug en kon ik hem niet meer inhalen. In de laatste twee ronden kwam ik weer in gevecht met Jurgen Wilsch. De laatste race hadden we ook een mooi gevecht en toen was ik sneller. Nu kwam hij mij voorbij bij uitkomen Mandeveen, ik kon hem tot twee keer toe er uit remmen bij de Ruskenhoek, maar bij Mandeveen had Jurgen mij weer te pakken. Dit keer was hij dus sneller! Ik heb in de race constant 1.58′ers kunnen rijden en was daar erg tevreden mee, uiteindelijk een 8e plaats in de B-groep. Het was een super dagje en ook alles weer heel gehouden, want straks gaan we met vakantie!

Graag wil ik alle supporters weer bedanken; Bas, Carlo, Carolien, Truus, Henk, Peetje, Maarten, Kees, Niek en Linda.

De laatste race is op 7 oktober, misschien tot dan!

Foto’s volgen later, in verband met onze vakantie.

1234567►

Maandag 7 augustus stond de allereerste Cup Endurance op het programma. Een langeduurswedstrijd met een lengte van 3 uur. Het team dat in die tijd de meeste rondjes aflegt heeft gewonnen, het lijkt zo simpel. Ons team, PHL Endurance genaamd, bestond uit 3 rijders. Rob (CBR600FS), Bas (GSX-R750) en ik moesten dus ieder een uur rijden. Tijdens de laatste race reed Bas zijn koppelingsplaten aan gort en werd Rob van zijn motor getikt tijdens de race, met flinke kuipschade en een kapotte helm als gevolg. Gelukkig hadden mijn teammaten alles op tijd weer voor elkaar. Ikzelf ging de dag voor de wedstrijd nog door mijn rug, maar een goede massage, tijgerbalsem en een paar warme kruiken deden wonderen. De voorbereidingen waren dus niet optimaal, ook de weersvoorspelling werkte niet mee; in de middag zou het gaan regenen.

Elk team had een eigen pitbox tot zijn beschikking, voor ons een ongekende luxe. Een dak boven je hoofd, voldoende ruimte, een eigen toilet en douche, electra en voor de trainingen direct vanuit de pitbox de baan op. ’s Morgens eerst even de strategie besproken. Ik zou beginnen met de 1e training, aangezien er 4 trainingen van een kwartier op het programma stonden, hadden we 1 training over. Tijdens de wedstrijd zouden we om het half uur wisselen van rijder om het aantal stops zo veel mogelijk te beperken. De eerste training ging voor mij best lekker, een kwartier is erg kort, maar toch kon ik mijn PR aanscherpen tot 1:59.3. Rob moest duidelijk weer in zijn ritme komen, hij klokt een 1:58 rond (PR 1:55). Tijdens de training van Bas begon het al iets te miezeren, Bas kwam daardoor tot de snelste tijd met een 1:57 rond (PR 1:54). De snelste rijder van het team moest de race beginnen door middel van de Le Mans start.

Daarna begon het harder te druppelen en besloten we de regenbanden te monteren, dit ging lekker vlot met de hulp van Vlaar, onze monteur voor vandaag. De regen zette niet door, waardoor het rijden op zowel droogweer- als regenbanden niet echt meer opschoot. Rob is nog even de baan op geweest, maar kwam niet verder dan een 2:07. Na de laatste training begon het flink te regenen en was de baan goed nat. Bij elke rijderswissel tijdens de race moest de transponder (voor de rondetijden) overgezet worden op een andere motor. Deze taak nam Carlo voor zijn rekening, na een paar keer ‘droog’ geoefend te hebben moest het echt gaan gebeuren; de start naderde! Inmiddels was het zonnetje weer gaan schijnen en begon de baan snel op te drogen. Een kwartier voor de race besloten we dat Rob ging starten, omdat hij als enige nog op droogweerbanden stond.

We waren allemaal niet echt enthousiast om de Le Mans start te doen, waarbij je van de overkant van de baan naar je motor rent, deze start en vervolgens vertrekt, alle ingredienten voor een grote chaos dus. Voor Rob was het dus een wat minder leuke verrassing vlak voor de race dat hij moest starten. We vertrokken vanaf de 17e plaats. De start ging niet optimaal, omdat Rob door al het kabaal niet kon horen of zijn motor liep of niet. Steeds hing de dreiging van regen in de lucht en we besloten om mijn motor weer op droogweerbanden te zetten. Als het droog bleef zou ik Rob aflossen, ging het regenen dan kon Bas gelijk met regenbanden de baan op. Na een ronde of vijf begon het achter op het circuit behoorlijk te druppelen en kwamen enkele rijders van andere teams de pitstraat in om afgelost te worden door een teammaat met regenbanden. Rob bleef doorrijden en dit bleek de juiste keus. De rijders op regenbanden kwamen na 1 ronde al weer binnen omdat de regen niet doorzette en de baan te droog was.

Het was erg leuk om de hectiek in de pitstraat te zien bij het wisselen van rijders. Na een half uur kwam Rob binnen en na een snelle transponder wissel ging ik van start. Erg vreemd om zo de pitstraat uit te rijden en vervolgens midden in een race terecht te komen. Ik had even nodig om mijn ritme te vinden. Na drie ronden verloor ik mijn linker contactlens, waardoor het bepalen van mijn rempunten ietwat lastiger werd, ik besloot om gewoon door te rijden. Snelle rondetijden zaten er niet in, omdat je steeds langzamere rijders tegen kwam of door veel snellere rijders werd ingehaald. Na een half uur had ik het wel gehad en kon ik de pits weer in, waar Bas klaar stond. Even bijkomen, een half uur rijden is best heftig.

Inmiddels waren we gestegen naar een 12e plaats, mede door onze strategie om elk half uur te wisselen. Veel teams wisselden om de 20 minuten of zelfs al een kwartier. De rijderwissels verliepen vlot en het bleef gelukkig droog, op een paar druppels na. Tijdens mijn tweede half uur verloor ik weer mijn lens en liep ik tevens tegen een straftijd van 20 seconden aan. De wedstrijd was geneutraliseerd door een crash (iedereen moet dan 60 km/u rijden en inhalen is verboden). Ik had geen vlag gezien en zag de rijders voor mij gas minderen, ik besloot op racetempo door te gaan. Mooi balen dus, maar gelukkig had het geen effect op de uiteindelijke uitslag. We eindigden uiteindelijk op een hele mooie 10e plaats, nadat Bas als laatste het 86ste rondje in 3 uur had afgelegd. Ver boven verwachting in de top 10 dus!

Het was een erg leuke ervaring, om met een team van rijders en helpers 3 uur lang zo intensief bezig te zijn. Volgend jaar weer dus!

Graag wil ik weer even iedereen bedanken die de moeite heeft genomen om door weer en wind op een doordeweekse dag naar Assen te komen; Niek, Linda, Carlo, Maarten en XJR-bestuurder (naam ff kwijt ). Verder ook iedereen die geholpen heeft!

123456►

Samen met Tiecke en Brenda vertrokken richting Assen voor een warm dagje Assen. Een graadje of 33 zou het worden, lekker zweten dus. Doel voor vandaag was om onder de twee minuten te rijden. Mijn ronderecord stond op 2.00.9, er moest dus een seconde af.

De eerste kwalificatie was nog niet zo heel warm, waardoor het tempo er al snel in zat. Ik kon merken dat ik in Oschersleben toch weer wat geleerd had, het insturen van linkerbochten gaat nu bijna net zo goed als de rechterbochten. Ook kon ik een betere lijn vinden voor de Strubben. Dit resulteerde al snel in een 1:59´er, ik kon een klein vreugde kreetje van achter mijn helm niet onderdrukken, doel bereikt! Dit was geen perfecte ronde en een 1:58 zou mogelijk moeten zijn voor de 2e kwalificatie. Ik reed een 1:59.699, goed voor de 11e tijd in de C-groep.

De 2e kwalificatie was het al flink warm en ik wachtte tot het laatste moment om naar het parc ferme te rijden. Daar aangekomen kon ik in 1 keer doorrijden en hoefde ik niet in de volle zon staan te wachten. Helaas crashte in de 2e ronde een rijder in de Ruskenhoek met een highsider, hetgeen leidde tot een rode vlag situatie (sessie afgebroken). Iedereen dus de pit in en in het zonnetje wachten. Na 10 minuten te hebben gewacht, kregen we te horen dat de kwalificatie afgebroken werd, omdat de gecrashte coureur nog niet van het circuit was. Balen dus, een verbetering van mijn tijd zat er daardoor niet in.

Inmiddels kwamen mondjesmaat de overige supporters ook in Assen en werd het gezellig druk rondom mijn stekje op het paddock. De startopstelling was verassend te noemen, ik mocht vanaf de 2e plek starten in de C-groep! Het doel was toch zeker een podiumplaats, al wist ik dat dit moeilijk zou worden, omdat veel snelle rijders hun tijd in de 2e afgebroken kwalificatie niet konden verbeteren. Mijn tactiek was om direct goed van start te gaan en een gaatje te slaan, ook omdat er op de 1e startrij een Suzuki GSX-R750 stond en achter mij een Yamaha R1, die in de race moeilijk te passeren zijn, vanwege de ongeveer 50 pk meer vermogen die deze motoren hebben. Ik had bandenwarmers geleend van Rob (nog bedankt!), om de banden direct goed op temperatuur te hebben en direct te knallen!
Inmiddels was de lucht behoorlijk donker geworden en gaf de neerslagradar aan dat er buien op komst waren. Volgens de voorspelling zou het droog blijven en daar vertrouwde ik maar op.

De start zelf ging goed, met een kleine wheelie ging ik er als een speer van door. Helaas schakelde ik mis naar de 2e versnelling, waardoor ik links en rechts werd ingehaald. Door laat te remmen voor de 1e bocht kon ik direct de koppositie overnemen. Inmiddels was het licht beginnen te sputteren, maar ik reed zo hard als ik kon. Na een ronde of vier begon het iets harder te druppelen en besloot ik om maar eens achterom te kijken waar de rest bleef, ik zag niemand. Ik dacht; die doen het rustig aan in verband met de regen. Ik besloot ook om iets rustiger te rijden, vooral het uitaccelereren, want bij Mandeveen voelde ik de achterband licht glijden. Op een gegeven moment werd ik ingehaald door een Kawasaki ZX-6R. Toen moest ik nog vol aan de bak voor de overwinning. Het was een mooi gevecht, waarbij we 3 of 4 keer van koppositie wisselden. Voor insturen GT bocht voelde ik dat ik een versnelling te hoog zat en kwam hij me weer voorbij, voor de volgende bocht kon ik hem er al weer uit remmen en lag ik weer op kop, vastberaden deze niet meer af te staan. In de laatste rond werd ik helaas ingehaald op de Veenslang door een Suzuki GSX-R1000, die er als een speer vandoor ging. Ik kon niet volgen en finishte op een mooie 2e plaats, eindelijk op het podium! Later bleek dat er een groep van vier rijders vlak acher mij zat.

Ik werd bij het podium onthaald door mijn enthousiaste supporters, die een enerverende race hadden gezien. De huldiging was compleet met kiss-missen, champagne en een nat pak! Ik heb er van genoten! Wat een race, ik had alles gegeven, vooral in de laatste paar ronden.

Graag wil ik iedereen bedanken die op deze bloedhete dag naar Assen is gekomen; Tiecke, Brenda, Peetje, Truus, Henk, Miranda, Leonie, Carolien, Maaike, Carlo en Adinda. Toppie!

123►

Samen met pa ben ik donderdagmiddag vertrokken naar het voormalige Oost-Duitsland, Oschersleben om precies te zijn.Op dit korte (3,7 km) circuit wordt onder andere jaarlijks het WK Superbikes verreden. Vrijdag stond de vrije training op het programma, zaterdag de kwalificatie en zondag twee races.
Vrijdagochtend was het nat en herinneringen aan het verregende weekend op de Nuerburgring kwamen boven borrelen. Dus maar weer de regenbanden monteren. De eerste sessie op regenbanden ging best lekker, ik besloot niet de limiet op te zoeken, omdat de verdere voorspellingen voor het weekend prima waren. Na de eerste sessie begon het inderdaad flink op te drogen en konden de normale banden weer gemonteerd worden. Oschersleben is een leuke baan, met als hoogtepunt de twee snelle linker bochten, draai naar rechts en vervolgens de chicane. Ik kwam uiteindelijk tot een tijd van 1:49, maar er waren nog veel punten waar winst te behalen viel. De sfeer op het paddock was gezellig, we hebben ’s avonds nog even de wedstrijd Nederland – Ivoorkust gekeken in de grote tent.
De volgende dag stonden er twee kwalificatietrainingen op het programma. De eerste kwalificatie ging lekker en ik kwam tot een tijd van 1:47.6. De tweede kwalificatie ging voor mijn gevoel minder, het was erg druk op de baan en steeds als ik een snelle ronde wilde zetten kwam ik een langzamere rijder tegen. Toen ik eindelijk vrij baan had, ging ik er goed voor zitten, maar na twee ronden begon de motor in te houden… de tank was bijna leeg, doordat de training 35 minuten duurde, in plaats van 25. Daar was ik (en velen met mij) niet van op de hoogte. Ik kwam dus weer eens langs de kant te staan en moest met de bezemwagen weer terug naar het paddock gebracht worden, waar pa al bezorgd was, omdat hij dacht dat ik gecrashed was. Ik de was in de veronderstelling mijn tijd niet verbeterd te hebben, maar tot mijn verbazing had ik op de laatste druppel benzine er een 1:45.753 uitgeperst. Niet slecht!
Voor de race mocht ik vertrekken vanaf de 2e startrij op de 7e plaats, precies tussen Martin van Willigen en Hans Ruiter van Racing Team Ermelo in. Inmiddels waren ook Laurens en Madelon aangekomen na een lange reis en kon de fameuze kip kerry met rijst klaargemaakt worden. ’s Middags nog even naar de trainingen van de ONK Superbikes en SuperSport gekeken, wat ging dat hard, Arie Vos zetten een 1:30′er neer op zijn Ten Kate Honda CBR600RR.
Zondag was het prachtig weer. De start in mijn eerste race was goed en ik kwam als vierde de eerste bocht uit, ik werd echter al snel door twee man ingehaald en lag toen 6e. Enkele ronden had ik Hans Ruiter voor me, die net wat te snel ging voor mij. Bij het uitkomen van de rechter doordraaier na start/finish kwam ik bij het uit accelereren (naar later bleek) op de kerbstones terecht met mijn achterwiel, waardoor deze weggleed en een flinke stap opzij zetten. Geleidelijk draaide ik het gas dicht en al zwabberend kreeg ik de motor weer in het gareel. Dat was even schrikken. Mijn tempo werd er niet bepaald hoger van en in de laatste ronde werd ik ingegehaald op het rechte stuk voor start/finish. Ik probeerde direct bij het aanremmen de 6e plek weer terug te pakken, maar ik schakelde per ongeluk terug naar de 1e versnelling in plaats van de 2e, waardoor het achterwiel flink blokkeerde en ik veel snelheid minderde, hierdoor werd ik gelijk ingehaald door een oranje Yamaha R6, waardoor ik uiteindelijk als 8ste finishte. Op zich niet gek, maar er zat meer in.
De 2e race had ik de slechtste start van het seizoen, ik ging te tam weg en was niet aggressief genoeg in de eerste bocht. Ik lag op de 12e plaats met vlak voor me een R6 en een Fireblade. De R6 was ik redelijk snel voorbij, maar de Fireblade had ik meer moeite mee. Mijn bochtensnelheid lag veel hoger en na 2 ronden kon ik er voorbij komen, maar later op het rechte stuk werd ik puur op vermogen weer ingehaald door de Fireblade, erg frustrerend. Na een halve ronde kon ik de Fireblade weer passeren en definitief van me afschudden. De kopgroep was toen helaas al lang gevlogen en reed ik de race eenzaam uit, op een enkele achterligger na die ik op een ronde zette. Door de fouten in de 1e race was ik toch wat voorzichtiger geworden, waardoor een hogere klassering niet haalbaar was. Uiteindelijk finishte ik als 8e, na crashes van twee rijders voor me.

Het was een leuk weekend op een leuk circuit met, vooral zondag, prima weer. Volgend jaar weer dus!

Graag wil ik weer even iedereen bedanken die is meegeweest; pa, lil’ brofo en Madelon.

De volgende race is op 22 juli in Assen, misschien tot ziens!

12345►

De weersvoorspelling was perfect, niet te warm en weinig wind. Ik had als doel gestelt mijn persoonlijk record van een 2:04.2 bij te stellen naar een hoge 2:01. De trainingen begonnen in de D groep.
Ik had in Eemhaven een nieuw setje Pirelli Diablo Corsa’s om laten leggen en tevens de voorvering iets aangepast. Ik was benieuwd hoe dit uit ging pakken. Met de nieuwe banden in ieder geval de eerste twee rondjes iets rustiger aan. Daarna kwam het tempo er lekker in. Ik was vergeten mijn laptimer aan te zetten, dus ik kon niet zien wat voor rondetijden ik reed. In de laatste ronde van de training kwam ik ook nog zonder benzine te staan en ik kon ik vanaf de strubben (binnendoor) teruglopen, wat zweten! Tot mijn verbazing had ik in deze training een 2:01.6 gereden! Goed voor een 3e plaats. Doel direct bereikt dus. Dit kwam voornamelijk door de nieuwe banden, die veel vertrouwen gaven, sneller instuurden en makkelijker grotere hellingshoeken mogelijk maakten.
De 2e training wilde ik mijn tijd nog scherper zetten, maar ik merkte al snel dat ik nog niet constant in de 2:01 kon blijven rijden. Toch kon ik er nog een 2:00.9 uit persen. Hier was ik uiteraard zeer tevreden mee, dik drie seconden onder mijn persoonlijk record gereden. Deze tijd leverde mij een promotie op van de D groep naar de C groep. Ik mocht als 12e vanaf de 3e startrij vertrekken.

De start op zich ging niet echt lekker, ik hield de motor te laag in de toeren en ik kwam slecht weg. Doordat ik aan de binnenkant stond, kon ik de Haarbocht mooi aan de binnenkant pakken en zo kwam ik als 7e de eerste bocht uit. Ik probeerde in te lopen op het groepje voor mij, maar dat wilde niet helemaal lukken. Na enkele ronden werd ik ingehaald in de Strubben door een rode CBR600RR, maar kon mijn plek weer terugpakken door laat te remmen voor de Ruskenhoek. De volgende ronde voltrok zich het zelfde scenario, weer werd ik ingehaald in de Strubben. Daar deed ik toch iets serieus verkeerd! Weer kon ik mijn plek direct terugpakken, de 3e ronde werd ik weer ingehaald in de Strubben en moest ik de CBR600RR laten gaan. Door deze akkefietjes waren enkele rijders achter mij ingelopen en ik kon het hoge tempo niet goed vasthouden, de een na de ander kwam mij voorbij. Uiteindelijk ben ik als 12e gefinisht. De snelste tijd in de race was een 2:01.0.
Doel voor de volgende keer is dus constanter rijden, betere lijn zoeken voor de Strubben en onder de 2 minuten rijden!

Uiteraard wil ik alle supporters weer bedanken die in grote getale aanwezig waren; Bas, Johanna, Maarten, Marcel, Carlo, Adinda, Niek, Linda, Truus, Henk en Peetje. Top!

Ook wil ik graag RoJo-fotografie en Team Flevo Racing bedanken voor de actiefoto’s.

123►

Samen met Carlo ben ik vrijdagochtend vertrokken naar Eemshaven. Het enige stratencircuit op de de agenda dit seizoen. Ik was erg benieuwd naar hoe het zou bevallen. We kwamen mooi op tijd aan, om kwart voor 8. Dit was wel even iets anders dan Assen. Het paddock bestond uit een weiland met een paar Dixi’s. Het camping gevoel kwam als snel bij mij naar boven.
Er was voor de hele dag regen voorspelt, maar vooralsnog bleef het droog. De 1e training kon ik dan ook droog beginnen. De eerste rondjes waren ontzettend wennen. De baan was hobbeliger en nog smaller dan ik verwacht had. Op een gegeven moment kwam ik redelijk in mijn ritme en kon ik een redelijke tijd neerzetten, een 22e plaats. De baan ligt mij niet echt, het is een echt stop-en-go circuit met lange rechte stukken en haakse bochten en weinig (tot geen) ruimte voor een foutje. Om het nog maar niet te hebben over de twee spoorwegovergangen waar je overheen moest. Met het gas vol open ging je er zwabberend overheen. Waarschijnlijk ook hierdoor knapte in de 1e training mijn uitlaatbocht, waardoor ik de laatste ronden met een MotoGP geluid over de baan knalde! Gelukkig vonden we een team dat een lasapparaat bij zich had en was het euvel vrij snel verholpen. Helaas miste ik hierdoor wel de eerste minuten van de 2e training. Na een ronde of drie kregen we een rode vlag en was de sessie afgelopen. Naar later bleek was Hans Fijnheer zijn remblokken verloren op het rechte stuk voor start/finish en ging hard rechtdoor de airfence in. Een klap die hij helaas niet zou overleven. Vervolgens is besloten niet verder te rijden en alle races af te lassen. Graag wil ik familie en vrienden van Hans Fijnheer condoleren met dit tragische verlies.

Een dag dus om snel te vergeten. Dit was voor mij de eerste en laatste keer Eemshaven!

Graag wil ik Carlo bedanken voor het op- en afbokken, sleutelen en fotograferen.

Zaterdag met Niek weer vroeg richting Assen voor de 4e race van het seizoen. Er was (eindelijk) droog weer voorspelt, dus we gingen uit van droog dagje (hetgeen ook zo was!).

De 1e kwalificatie begon nogal klungelig. Toen ik de Veenslang opdraaide, stopte de motor er ineens mee. Daar stond ik dan langs de kant. Het zal toch niet dat er iets ernstigs is? Starten wilde niet meer…. even rustig nadenken wat er mis kan zijn. De ‘dodemansknop’ was inegschakeld (dan wordt de motor uitgeschakeld en kun je niet meer starten, voor noodgevallen). Had ik schijnbaar per ongeluk ingedrukt… heel apart. Dus ik vervolgde mijn weg. De baan was niet helemaal droog, er was wel een droog spoor. Dat ging lekkerder dan op een natte baan! Uiteindelijk een 2:09.1 en een 16e plek in de C-groep.

Voor de 2e kwalificatie was de baan helemaal droog en mijn doel was een 2:07 te rijden. Ik kwam lekker in mijn ritme en had de laatste ronde vrij baan om een goeie tijd neer te zetten. Een 2:06.1, een verbetering van mijn persoonlijk record op Assen. Niet slecht dus. Dit leverde (tot mijn verbazing) echter slechts een 26e plaats op in de C-groep.

Voor de race werden de 4 (A, B, C, D) groepen opnieuw ingedeeld op volgorde van snelste trainingstijd. Hierdoor kon ik in de D-groep starten vanaf de 3e plek en dus de 1e startrij. Toch leuk om een keer vanaf de 1e rij te vertrekken.
De start ging goed en na de eerste paar ronden een paar keer te zijn ingehaald en ook andere rijders gepasseerd te zijn, kwam ik in een kopgroep van 4 man terecht. Met z’n vieren reden we steeds verder weg van de rest. Van deze vier waren er twee 1000cc’s (een R1 en een GSX-R1000), de ‘langzame’ SuperCup 1000 rijders worden in de SuperCup 600 ingedeeld. Ik kon het tempo goed volgen en mijn bochtensnelheid was hoger dan die van de 1000’s, maar op het rechte stuk verloor ik weer teveel. Nogal frustrerend. Uiteindelijk kwam ik als 4e over de streep. Net geen podiumplek dacht ik dus, later bleek dat de nummer 2 een valse start had en 20 seconden straftijd kreeg, waardoor ik als 3e was geeindigd en als snelste 600cc! De huldiging was echter al geweest en zodoende heb ik niet op het podium gestaan… best wel jammer. Mijn snelste tijd was een 2:04.2, een mooie verbetering.

Graag wil ik weer alle supporters bedanken; Niek, Petra, Maarten, Johanna, Rick en Marcel.

Oliver is derde geworden!

Doordat ik ’s ochtends nog op het werk moest zijn, kon ik niet bij de kwalificatie races zijn, maar uiteindelijk om half-vier was ik dan eindelijk in Assen. Deze keer met een lekker zonnetje. Bij de ‘hospitality-centre’ aangekomen, bleek de bus op slot… Geen worstjes van de grill waar ik onderweg zo op gehoopt had, dat moeten we de volgende keer even anders regelen.

Oliver zat met zijn entourage lekker relaxed op de tribune. Hij had als vierde (edit: 26e, 3e startplek in D-groep) gekwalificeerd!

Vanaf de tribune hebben we naar wat races gekeken totdat Oliver toch een beetje zenuwachtig begon te worden; zijn race stond op stapel. Ik bleef met Marcel op de tribune om de rest van de races te bekijken. Intussen had ik me ook al bedacht dat op de tribune verder richting de Geert Timmer bocht er een nog mooiere gelegenheid was om foto’s te maken (ook deze keer weer analoog, dus het duurt nog even voordat ze hier te zien zullen zijn). Bovendien was dat gedeelte van de tribune niet overdekt, dus helemaal lekker in de zon.

Omdat het toch wat lang duurde ben ik voor de zekerheid toch maar even richting padock gelopen, maar iedereen was er al klaar voor. Oliver stond al in het parc ferme en de rest liep al richting tribune.

Oliver zou starten vanaf de eerste rij, bijna op pole-position!

Toen de lichten uit gingen zag ik dat Oliver goed weg kwam en volgens mij ook als vierde door de eerste bocht ging. De eerste paar ronden kwam hij steeds als vierde of vijfde voorbij, totdat de kopgroep van vier (inclusief Oliver dus) zich wat losmaakte van de rest. Het was allemaal best wel spannend, want het zat lekker dicht bij elkaar.

Uiteindelijk kwam Oliver als vierde over de finish. Geweldig!

Toen we allemaal weer door de tunnel waren gelopen, stond Oliver nog bij zijn motor druk te praten met een ander coureur. Duidelijk was niet wat er allemaal aan de hand was, maar Oliver vond wel dat we allemaal die kant op moesten komen, de plek waar de eerste drie gehuldigd zouden worden… Wat gek.. Oliver was toch als vierde geeindigd?

Eenmaal omgelopen werd ook duidelijk waarom het allemaal wat vreemd was. Twee van de eeste drie reden op een 1000cc, bovendien hadden enkelen gezien dat degene die nu op het podium stond een valse start had gemaakt. Toch raar dat voor een 1000cc dezelfde regels gelden als voor een 600cc.

Oliver was er duidelijk niet blij mee, kon ik me wel voorstellen. Zo dichtbij… Maar het muisje zou nog een staartje krijgen!

Eenmaal terug bij de bus ging Petra de uitslag-lijst ophalen. Er staat op zo’n lijst veel informatie, onderandere dat Oliver deze race weer twee seconden van zijn ronde tijd had afgehaald (dat stond er natuurlijk niet letterlijk zo, maar dat kon geconcludeerd worden). Wat toch opviel was dat er iemand en valse start had gemaakt (stond zwart op wit op de lijst) maar dezelfde had wel op het podium gestaan. Oliver ging maar eens bij de organisatie opheldering vragen.

Oliver kwam even later weer terug, maar het was niet duidelijk of hij nou blij was, of boos, of wat dan ook… Het bleek ook een beetje van alles te zijn. De organisatie had vastgesteld dat een van de rijders die op het podium had gestaan daar onterecht was. Oliver was dus gewoon derde geworden! Allen had hij niet op het podium gestaan en was een ander er met zijn champagne en medaille vandoor!

Maar, hier geldt natuurlijk wat in elke tak van sport geldt. Het uiteindelijke resultaat (DERDE!!) staat in de boeken; hoe het tot stand is gekomen niet.

Van de eerste vier die geeindigd zijn waren er twee 1000cc-ers, uiteindelijk is Oliver dus geeindigd als vice-winnaar van de race als je alleen naar de 600cc-ers kijkt. Dat kunnen velen hem niet nadoen in zijn derde race van zijn eerste seizoen!

1234...789►

Zaterdagmiddag zijn we met een hele karavaan (ik en Petra met de bus, pa met de caravan en Laurens en Madelon met de auto) vertrokken richting de Nuerburgring. Na ongeveer 3 uur rijden kwamen we aan en het was al vrij druk op het paddock. Daarna alles uitgeladen en opgebouwd. Toen op tijd naar bed, want de eerste training de volgende ochtend begon al om 8.58 uur.

Zondag 1e paasdag was het ’s ochtends kletsnat, het had de hele nacht onafgebroken geregent. Een natte eerste training dus. Ik had al gehoord dat de Nuerburgring erg glad is als het nat is en met dat in het achterhoofd begon ik rustig aan de training. Langzaam bouwde ik het tempo op. Na een ronde of 6 werd ik op het rechte stuk na start/finish ingehaald en ik probeerde aan te haken. De coureur voor mij ging bij het aanremmen onderuit en schoof een meter of 100 rechtdoor over het asfalt. Toen ik ging remmen voelde ik mijn voorwiel glijden, ik liet snel de rem los en gelukkig bleef ik overeind. Door dit voorval kon ik mijn tijd in de rest van de training niet meer verbeteren. Ik bleef met een rondetijd van 2:21.2 steken op een 18e plaats, waar ik niet echt tevreden mee was.

De 2e training was nog steeds nat, maar wel een stuk minder. Ik kon het tempo goed opbouwen en reed de laatste drie ronden naar een rijder voor mij toe, die ik in de laatste ronde inhaalde. Dit resulteerde in een tijd van 2.04.0, een 13e tijd. Een mooie verbetering ten opzichte van de 1e training.
De A en B groep werden opnieuw ingedeeld voor de startopstelling en ik kon starten vanaf de 2e startrij op de 5e plek. Hier was ik erg tevreden mee, morgen proberen bij de top 10 te eindigen!

’s Avonds werd het weer iets beter en bleef het droog. ’s Nachts viel er echter een flinke bui, waardoor de baan ’s morgens nog nat was. De 1e race dus weer op regenbanden. Mijn start was slecht, ik schakelde mis en direct kwamen 3 a 4 rijders voorbij. Twee kon ik er weer terugpakken in de eerste bocht en de drie ronden daarop kon ik nog enkele rijders inhalen. Ik lag nu op de derde plaats! Het podium en de champagne speelden al even door mijn hoofd, hetgeen resulteerde in wat slordige foutjes. Ik werd ingehaald door een andere rijder en lag nu 4e. De rijder voor mij had het tempo er flink in zitten en ik besloot een poging te doen om bij te blijven en de 3e plek terug te pakken. Op het rechte stuk na start/finish remde ik erg laat en voor ik het wist schoof ik over het asfalt en zag mijn motor heftig vonkend voor mij uit glijden. Tierend en vloekend stond ik op en rende naar de zijkant van de baan. Wat balen zeg! Op een 4e plek liggend onderuit gaan… het ging zo goed!
Gelukkig viel de schade mee (pak licht beschadigd, uitlaat, onder en bovenkuip flink geschaafd, voet en hand remhendel krom. Gelukkig had ik de laatste onderdelen op reserve. Na flink wat sleutelen en reparaties met ducktape, kon ik mijn motor weer aanbieden voor de technische keuring (verplicht na een valpartij), alles was in orde en ik kon mee doen aan de 2e race!

De 2e race was ’s middags en aan het einde van de ochtend begon het op te klaren, met later nog een klein buitje. Een half uur voor de race was de baan nog licht nat met een droog spoor op de ideale lijn. Het leek erop dat de baan droog zou zijn voor mijn 2e race. We besloten om de droog weer banden te monteren. Iets meer dan 10 minuten voor de start begon het te regenen! In recordtijd hebben de ‘monteurs’ weer de regenwielen gemonteerd, waarvoor hulde! Net op tijd kon ik aan mijn opwarmronde beginnen. Enkele rijders konden niet starten omdat ze niet op tijd hun wielen konden wisselen. De start ging goed, ik kwam als 5e de eerste bocht uit. Gedurende de ronde daarna kon ik 2 rijders inhalen en lag ik weer op de 3e plek, dit was niet van lange duur, ik werd ingehaald door een Ducati 749R. Met de crash nog in mijn achterhoofd besloot ik hem te laten gaan en proberen de 4e plek vast te houden. Er zat een groepje van drie rijders vlak achter mij, waarvan 1 nog een poging deed mij in te halen, maar dit mislukte. Ik finishte als 4e, dit had ik van te voren niet kunnen dromen….

Al met al een nat, bewogen en gezellig weekend (met een paar flinke stress momenten), dat toch nog goed werd afgesloten. Graag wil ik iedereen die mee is geweest en heeft geholpen (Petra, pa, Laurens, Madelon, Niek en Linda) graag bedanken, zonder jullie was dit niet mogelijk geweest. Ook Willy bedankt voor al het lekkere eten het hele weekend.