12345►

Afgelopen zaterdag alweer de laatste race van het seizoen. Een speciale race, omdat ik voor het eerst ging rijden op mijn nieuwe Yamaha R6. Deze 2007 R6 is eigenlijk in alle opzichten beter dan mijn 2002 GSX-R600. Ik kon voor de vrijdag voor de race nog twee trainingsessies ‘ritselen’, zodat ik mijn nieuwe motor nog even aan de tand kon voelen voor de race van zaterdag.
De eerste kennismaking met de R6 verliep prima, doordat de motor nog helemaal standaard is, was het even zoeken naar de juiste versnellingen, maar dat dit een super-motor is, werd me al snel duidelijk. De motor voelt bijzonder compact aan, heeft duidelijk meer vermogen dan de GSX-R en stuurt messscherp. Na de eerste sessie bleek ik slechts 1,5 seconde langzamer te hebben gereden dan mijn snelste tijd op Assen dit seizoen. Niet verkeerd op een nieuwe motor, die ik nog moet leren kennen. De tweede trainingsessie verliep een stuk minder, in de opwarmronde stuurde ik iets te enthousiast de Strubben in en voordat ik het wist schoof mijn voorwiel weg en gleed de R6 een stuk over het asfalt voordat ie tot stilstand kwam. Kut! Hele seizoen schadevrij gereden en dan met je nieuwe motor gelijk op je plaat gaan. Schade viel mee, wat kuipschade en een afgebroken voetstep. Verder rijden was dus niet meer mogelijk, dus maar even een rondje over het rennerskwartier gemaakt om ergens een voetstep te regelen, om zaterdag wel de race te kunnen rijden. Dit lukte vrij vlot en ik kon, nog ‘lichtelijk’ balend, weer richting huis.

Kwalificatie

Zaterdag, de racedag. Twee races stonden er op het programma en dus slechts 1 kwalificatietraining. ’s Morgens nog even het geleende stepje gemonteerd en de baan op. Het was nog een beetje grauw en mistig weer, dit in combinatie met mijn valpartij van gisteren, was niet echt een goede combinatie voor snelle rondetijden, zoals later bleek. Vooral in Strubben lier ik veel tijd liggen en ik was nog teveel met mijn versnellingen aan het aanklooien. Halverwege de training besloot een collega rijder mij van achter te torpederen in de Strubben. Ik voelde dat hij tegen mijn rug aanviel en even later hoorde ik zijn motor over het asfalt glijden. Het enige wat ik dacht was; “zitten blijven, zitten blijven “. Dat lukte gelukkig, maar ik kon mijn draai de rest van de training niet meer vinden. Gevolg was een tijd die 5 seconden langzamer was dan in de laatste race in augustus, een 2:02.2. Dit resulteerde in een 5e plek in de D-groep.
Na de kwalificatie mocht ik me nog even melden voor een zware geluidsovertreding, waarschijnlijk veroorzaakt door een proefstart vlakbij de paal van de geluidsmeting. Niet zo handig dus…

Race 1

De start ging beroerd, de koppeling van de R6 komt veel later op dan die van de Suzuki, even wennen dus. Ik verloor een paar plekken en ging als 7e de eerste bocht in. Ik zat nog steeds niet helemaal lekker op de motor, maar elke ronde ging het beter. Ik kon de kopgroep goed volgen, na enkele ronden verdwenen twee rijders voor me de grindbak in en schoof ik door naar plaats 5 en even later naar 4. Daarna kreeg ik het aan de stok met nummer 3, plaatsgenoot Daan Donders. Ik kon hem een paar keer passeren, maar hij heroverde zijn positie snel. In de laatste ronde zette ik alles op alles. Ik besloot voor de Ruskenhoek hem uit te remmen, dat leek te lukken, ware het niet dat Daan ook bijzonder laat remde, waardoor ik de bocht niet meer kon halen en rechtdoor moest. Ik reed over het kunstgras snel de baan weer op, op plaats nummer 3, maar ik had te weinig snelheid en werd weer terug verwezen naar plaats 4. Bij uitaccelereren Meeuwenmeer werd ik nog even getrakteerd op een tankslapper (wat is een tankslapper?) toen ik op de kerbstones uit kwam. Ik kon net mijn 4e positie behouden, balen.

Race 2

Het vertrouwen in de motor was weer helemaal terug na de eerste race. De tactiek voor de tweede race was dan ook om goed te starten en minimaal een podiumplaats te halen. Mijn start was goed en ik lag direct op de 2e plaats, met voor me weer Daan Donders. Ik kon goed volgen en we passeerden elkaar meerdere malen, ondertussen had William Tolhoek onze allebei ingehaald en ging er als een speer vandoor. Ik besloot de nummer 2 te volgen, omdat al die inhaalacties erg veel energie kostten. De ronden daarna kon ik niet meer volgen en ontstond er een gat, daarna werd ik nog door 2 rijders ingehaald, die direct bij mij wegliepen. Ik was te vermoeid om nog een tandje bij te schakelen. Erg jammer, maar wel heel lekker gereden. Als vanouds! De R6 bevalt goed…

Graag wil ik weer iedereen bedanken die naar Assen is gekomen om te supporteren. Super!

Het seizoen met een goed gevoel afgesloten, niet schadevrij en ook geen nieuw PR op Assen… Wat dat betreft een beetje teleurstellend. Aan de andere kant op alle andere circuits wel PR (dik) aangescherpt en weer heel veel plezier gehad! En dat is toch het belangrijkste…

123►

Na eerder deze week twee dagen op Spa-Francorchamps te hebben gereden met prachtig weer, stond er weer een race op Assen gepland, wederom met mooi weer. Doel vandaag was vooral om veel plezier te hebben in het rijden en niet zozeer te focussen op de rondetijden.

1e kwalificatie

Ik had hier en daar wat tips opgedaan betreffende enkele bochten, die ik de 1ste kwalificatie eens uit wilde proberen. Ruskenhoek in 4 insturen, in plaats van de derde versnelling. Voor de Ramshoek terug naar 5 en de Haarbocht ook in 4 in plaats van 3. Alleen de laatste wijziging pakte niet lekker uit, kwam met te weinig power de Haarbocht uit. Het was dus even zoeken en de tijden leken er nog niet echt op, een 1:58.9.

2e kwalificatie

Voor de 2e kwalificatie een nieuwe achterband, want de 1e kwalificatie voelde ik de band iets glijden over de opstaande randen van het profiel. De band had ook al twee dagen Spa achter de rug. Ik kon lekker rijden en het tempo steeds verder opvoeren, mijn laptimer deed raar, dus ik kon niet zien wat voor rondetijden ik reed, dus dan maar blijven knallen. Achteraf een 1:57.7 geklokt, de snelste tijd op Assen dit seizoen. Ik was dus tevreden.

Race

Ik mocht starten vanaf de 17e plek in de B-groep. Voor het eerst was er nu een aparte B 600 groep en B 1000 groep. Dus in ieder geval geen last van 1000cc kanonnen die op het rechte eind voorbij komen knallen. De start ging redelijk, ik schakelde mis van 2 naar 3, waardoor ik veel plaatsen verloor. De meeste plekken kon ik buitenom in Ossebroeken weer goed maken. Na de 2e kwalificatie kleine aanpassing gedaan aan de voorvering. Dit pakte goed uit, de motor was een stuk stabieler bij aanremmen en insturen. Ik kreeg een groepje van vijf a zes man in het vizier waar ik naartoe kon rijden. Ze reden echter net te hard om in te halen. Achter in de groep had ik echter een paar leuke inhaal- en uitremacties. Bijzonder lekker gereden en geeindigd op een 14e plaats. Mijn tijd nog wat kunnen aanscherpen tot 1:57.2. Volgende keer toch echt een 1:56′er draaien!
Mijn pitboxgenoot Rob startte vanaf de 4e plek en ging gelijk aan de leiding, hij won met ruime voorsprong en een nieuw persoonlijk record de race.

Dus bijzonder lekker gereden met een lekker weertje. Tevens waren er weer veel supporters aanwezig, hetgeen voor de nodige gezelligheid zorgde! Op naar alweer de laatste races in oktober. Juist ja, races. Op 6 oktober worden er voor de SuperCup600 twee races verreden in Assen, als afsluiter van het seizoen. De races in september moet ik helaas verstek laten gaan, want volgende week gaan we op rondreis door zuidwest USA.

Donderdag 19 juli stonden de Go Fast Sprintraces op het circuit van Zolder op het programma. Een klasse zonder technische beperkingen, alle motoren en technische aanpassingen zijn toegestaan. ’s Morgens twee trainingen en ’s middags twee races. De weersvoorspellingen waren goed, dus ik had er zin in!

1e training

Er waren twee groepen, A en B. Ik mocht beginnen in de A groep, een beetje optimistisch, omdat ik niet vaak op Zolder rijd en er veel Belgen reden die Zolder als hun thuiscircuit kunnen beschouwen.
Ik kwam snel in mijn ritme en ronde per ronde ging het beter en harder. Na een paar ronden reed ik al net zo snel als mijn snelste tijd tijdens een training op Zolder vorig seizoen. Toen reed ik een 1:52.3, deze 1e training reed ik een 1.49.9 en er zat nog veel meer in. Niks mis mee dus! Dit leverde een 33e plaats op in de A groep.

2e training

Mijn tijd moest ik flink kunnen verbeteren, maar het liep niet helemaal zoals gepland. Ik kwam achter een CBR1000RR FireBlade te zitten die ik niet voorbij kwam, terwijl mijn bochtensnelheid wel hoger lag. Ik probeerde een paar keer om wat af te zakken, om vervolgens de volgende ronde een snelle tijd te zetten. Dit lukte deels, omdat ik weer te snel inliep op de FireBlade en soms ook nog door snellere rijders ingehaald werd. Toch nog bijna 1 seconde sneller gereden, een 1.49.0. Maar er zat nog meer in, dus dat beloofde wat voor de races.

1e race

Ik mocht starten vanaf een 6e plek in de B-groep. Helaas begon het bij het opstellen in het parc ferme licht te spetteren. De baan was te nat om voluit te rijden, erg tricky dus. De start ging goed, ik pakte gelijk de eerste positie, maar na 1 ronde al een rode vlag omdat iemand zijn motor bij de start achterover getrokken had. Dus herstart, dit keer ging ik als tweede de eerste bocht in. Het druppelde nog steeds en door mijn donkere vizier kon ik niet goed zien of het harder ging druppelen of niet. Ik besloot op safe te rijden en werd gedurende de wedstrijd gepasseerd door andere rijders. Op zich lekker gereden en op een 9e plaats geeindigd, het weer gooide voor mij wel een beetje roet in het eten.

2e race

Het weer bleef wisselvallig. Ik had een nieuwe achterband laten monteren en op dat moment regende het niet meer, de baan was nog wel nat. Ik besloot op droogweer banden te starten. Echter net toen ik bezig was mijn achterwiel te monteren begon het behoorlijk te druppelen. Regenbanden waren de enige juiste keuze. Dus weer flink aan het sleutelen om alles voor elkaar te krijgen. In het parc ferme aangekomen bleek ik niet op tijd te zijn, er moest namelijk 20 minuten voor de race al opgesteld worden. Ik kreeg te horen dat ik achteraan moest starten, balen! De eerste ronden haalde ik veel rijders in. Soms enkele tegelijk, hieronder kwam ik een keer met mijn achterwiel op de kerbs en maakte ik een flinke swieper toen ik het gas erop zette, dat ging maar net goed. Op een gegeven moment reed ik een eenzame race, ik wist niet op welke plek ik reed, dit bleek later de 4e te zijn. Door al het inhalen had ik de aansluiting met de kopgroep verloren. Tot ik in de verte een rijder voor me zag, ik probeerde nog een keer aan te zetten om dichterbij te komen. Ik remde te hard voor de Bolderbergbocht en voelde mijn voorwiel weg klappen. Ik maakte me klaar om grind te gaan happen. Gas en rem los, voet aan de grond en ik kon de motor recht houden. Gelukkig was er een asfalt uitloopstrook, dus snel draaien en weer gaan! Door deze actie een plekje verloren, maar ik liep weer snel in op de fel oranje CBR600RR voor me. De drie ronden daarop was een leuk gevecht om de 4e plek. We haalden elkaar ongeveer 2 a 3 keer per ronde in, helaas moest ik voor de laatste chicane het onderspit delven, een 5e plek. Wel een enerverende race!

Een leuke dag dus en zeker voor herhaling vatbaar. Goede organisatie en veel rijden voor weinig geld. Volgende evenement is een twee daagse training op het circuit van Spa-Francochamps, ik kijk er nu al naar uit!

12345►

Voor het eerst op Assen met een groter achtertandwiel (meer trekkracht) en andere banden (voor de kenners; SuperCorsa’s in plaats van Diablo’s). Het zou dus even zoeken worden naar de juiste lijnen en versnellingen. Nu was het toch wel de bedoeling om de tijden van vorig jaar (1:56) weer te gaan halen en misschien nog wel sneller. Het liep echter anders…

1e kwalificatie

Het was echt even wennen en niet alleen door het andere tandwiel en banden. De voorvering voelde niet lekker aan. Onstabiel bij aanremmen en soms een licht deinende voorkant bij hard insturen. Bij insturen GT liep de motor zelfs erg wijd, met als gevolg een glijdende achterkant, die ik gelukkig met m’n knie aan het asfalt goed op kon vangen. Vreemd, want ik had niks aan mijn vering instellingen veranderd. Misschien zat het allemaal tussen de oortjes.
Het ging dus voor geen meter, de voorvering voelde niet goed. Toch maar even gevraagd of Wim, van SO Products, naar vering wilde kijken. Hij kwam ook tot de conclusie dat de voorvering aanvoelde als een ‘jojo’. Na enkele aanpassingen aan de ingaande en uitgaande demping moest ik het maar weer proberen.

2e kwalificatie

Ik had het vertrouwen in de motor snel weer terug, de aanpassingen aan de vering waren super! Erg stabiel bij het aanremmen en ik kon nu goed mijn lijn houden. Heel goed zelfs, want de nieuwe banden sturen wat lichtvoetiger en houden beter hun lijn. Voor mijn gevoel ging ik als een speer, maar de tijden vielen nogal tegen. Een 1:58.748, tegenover een 1:59.169 in de eerste kwalificatie. Nog geen halve seconde sneller dus. Het zou er nu om spannen of ik in de B- of C-groep moest rijden.

Race

Om 14.28 was de start gepland van C-race. Ik wist nog niet welke groep het zou worden. Om 13.45 was er een rijdersmeeting met betrekking tot het geluid. Al een tijdje zijn er enorme geluidsproblemen op het circuit van Assen. Dit komt doordat de provincie Drenthe dusdanige eisen stelt aan het maximaal te produceren geluid, dat het niet meer mogelijk is met 40 straatlegale motoren tegelijk te racen op Assen. Voor deze race waren alle klassen teruggebracht naar 32 deelnemers, verder waren alle trainingen 5 minuten ingekort en de races ingekort van 10 naar 8 ronden. Als klap op de vuurpijl is hierdoor het inschrijfgeld ook nog eens omhoog gegaan van 140 naar 165 euri. Oftewel 165 euro om 24 rondjes op Assen te rijden. Zo wordt het racen er niet leuker op…. maar goed deze maatregelen waren noodzakelijk omdat er al enkele malen gedreigd is om bij overschrijding van de geluidslimiet de Cupraces op Assen te verbieden. Helaas is de limiet (weliswaar minimaal) 16 juni weer overschreden, de toekomst van de Cupraces op Assen staat nu echt op losse schroeven.
Ik ben eerder bij de rijders meeting vertrokken, om de startopstellingen te gaan bekijken. Tot woede van veel rijders waren deze om 14.00 nog niet bekend. Om 14.05 kwam de organisatie eindelijk aankakken met de startopstellingen. En je raadt het al, ik mocht in de C-groep starten. Inmiddels was er een buitje gevallen in Assen en was de baan kletsnat. Ik mocht dus in goed 20 minuten mijn wielen gaan wisselen en me klaar gaan maken voor de race. Stressen dus. Ik mocht vertrekken van 4e plaats. Met hulp van Niek kwam ik op tijd in het parc ferme aan voor mijn opwarmronde. Ik had echter geen tijd gehad om mijn lichte vizier in te spuiten met anti-condens, waardoor mijn vizier lichtelijk besloeg. Ik probeerde voor de start nog een beetje met mijn vizier te wapperen en de luchtinlaten van mijn helm open te zetten. Dit hielp gelukkig, het licht sprong op rood en ik was als eerste weg. Voor het eerst dit seizoen weer in de regen, dus eerst maar eens even aanvoelen hoe ver ik kan gaan. De eerste ronde reed ik op kop, daarna werd ik ingehaald. Het rijden in de regen ging lekker en ik reed zowaar nu en dan mijn knie aan het asfalt, best gaaf in de regen! Op een gegeven moment werd ik ingehaald door Douwe op zijn GSX-R600K6. Ik kon de twee voor me niet bijhouden, maar echt hard weglopen deden ze ook niet. Tegen het einde van de race liep ik weer in op Douwe en kon ik hem passeren, even later haalde hij mij weer in. In de laatste ronde kwam Rob me ook nog eens voorbij, die het ritme in de regen helemaal te pakken had en veruit de snelste ronde van de race reed! Ik dacht bij mezelf, dit zal me toch niet gebeuren, een podium door de neus geboord in de laatste ronde?! Ik zette nog eens aan en kon Douwe inhalen in Duikersloot. Ik remde extra laat voor de GT, zodat Douwe me er niet uit kon remmen, helaas gebeurde dat toch en werd ik 4e.
Na de race bleek het niet verwonderlijk dat ik als eerste weg was, door al het gestress vertrok ik al toen het licht op rood ging. De normale procedure is om te wachten tot het rode licht weer uit gaat en dan te starten. Mijn eerste valse start dus en gelijk goed! Ik was ongeveer 2 a 3 seconden eerder weg dan de rest. Tot grote hilariteit bij de toeschouwers waarschijnlijk. Ik kreeg voor de vals start een straftijd van 20 seconden, dit had verder geen effect op de uitslag, omdat de nummer 5 bijna 40 seconden achter me zat. We hadden met z’n vieren de rest van het veld aardig zoek gereden.

Door de geluidsperikelen en de tegenvallende rondetijden, toch een beetje een domper op de dag. Het rijden in de regen ging daarentegegn wel lekker. Mijn regentijd verbeterd van 2:17 naar 2:13.

Ik wil graag Bruil bedanken voor het maken van de foto’s en alle toeschouwers (ook de dames en heren die te laat waren, doordat ik al om 14:30 moest rijden in plaats van 17:00).

1234►

Donderdag vroeg met pa op pad richting Oschersleben. Als een van de eersten kwamen we aan bij het zonovergoten circuit. Het zou een tropisch warm weekend worden. Het wordt bijna een traditie, niks mis mee. Ik deelde een pitbox met Tim, Rob, Nico, Martijn en Angelo. Dit in combinatie met de caravan zorgde ervoor datr ik van alle gemakken was voorzien dit weekend.

Vrije training

Vrijdag stonden er vijf sessies op het programma. Een mooi gelegenheid om weer vertrouwd te raken met de baan. Oschersleben is een erg fysieke baan, je bent constant aan het gooien en smijten met je fiets. Mooi werk. Ondanks het vele langzame verkeer op de baan kon ik toch nog een paar hoge 1:43′ers klokken, een stuk sneller dan vorig jaar. Toen was mijn snelste tijd 1:45.5. Voor mijn pitboxgenoten Rob en Tim was de dag snel over. Rob kreeg pech met zijn motor en moest wachten op onderdelen van Ten Kate uit Nederland, maar kon de volgende dag gewoon weer rijden. Tim ging vlak voor me onderuit met een highsider, zijn weekend was snel over, want de motor was niet meer te repareren.

Kwalificaties

Zaterdag waren er twee kwalificaties, éen van 25 minuten en een van maar liefst 40 minuten. De laatste kwalificatie heb ik opgedeeld in twee delen. Het doel was kwalificeren voor de A-groep, voor de 2 races op zondag. De eerste kwalificatie ging niet helemal naar wens. Ik had in het begin slechts een keer vrij baan om een snelle ronde te zetten, een 1:43.7. Daarna kwam ik steeds weer langzaam verkeer tegen. Daar had dus meer in gezeten.

De tweede kwalificatie konden Nico en ik starten in de A-groep, nadat we ons beklag hadden gedaan over het grote snelheidsverschil met veel rijders in de B-groep. In het eerste deel kon ik een snelle tijd neerzetten, een 1:42.5. Daarna ging ik de pits in om even bij te komen en wat te drinken, we hadden immers 40 minuten de tijd. In het tweede deel wilde ik een 1:41′er zetten, maar tot 2 keer toe zat ik in een snelle ronde toen vlak voor me eerst Martin van Willigen de pits in stuurde en ik van het gas moest en een paar ronden later zijn teamgenoot Martin Domburg hetzelfde deed. Weg snelle rondes, domme pech. Ik kon mijn tijd dus niet verbeteren en het zou er om spannen of ik me gekwalificeerd had voor de (snelste) A-groep.

Race 1

Ik mocht voor de eerste keer de race starten in de (snelste) A-groep. Weliswaar vanaf de 40ste plek maar toch, ik wist dat er meer in zat. De race liep een half uur uit, door enkele crashes over een oliespoor in de ONK SuperSport600, die voor onze race verreden werd. Na wat tips van Tim en Nico om beter weg te komen bij de start, had ik voor het eerst dit seizoen een super start! Ik lag na de eerste twee bochten rond de 30ste plaats. In de ronden daarop liet ik me een beetje het kaas van het brood eten, enkele rijders kwamen me voorbij, maar daarna kon ik aanpikken bij een groepje. Helaas werd kort daarna de race afgebroken in verband met een ernstige crash van Martin Averesch. Hij had een defect aan zijn remmen en ging einde rechte stuk hard rechtdoor, door de grinbak, met motor en al over de bandenstapel en kwam vervolgens daarachter weer op de baan terecht. Een enorme klapper, rijder en motor waren er niet best aan toe. Na een kwartier volgende er een herstart over een resterende race van 5 ronden. Mijn start was nog beter dan de eerste en ik kreeg gelijk Martin van Willigen in mijn vizier, die ik voor de eerste linker doordraaier vooorbij ging, maar hij remde me er brutaal weer uit. De ronde daarop crashte Martin op ongelukkige wijze, hij maakte een salto voorover met motor en al. Vlak voor me. Dat was schrikken! Ik besloot de race op save uit te rijden. Uiteindelijk een mooie 30ste plaats en ondanks dat ik voor mijn gevoel niet hard gereden had, toch mijn tijd verbeterd naar 1:42.0.

Race 2

Met de crashes van de eerste race was ik er niet helemaal 100% bij, daardoor zat ik er met de start niet vel genoeg op en won slechts een paar plaatsen. Ik kwam op een gegeven moment achter een R6 rijder, die iets langzamer was dan ik in de snelle bochten. Na enkele mislukte inhaalpogingen, besloot ik te wachten tot hij een fout maakte, maar dat gebeurde niet. We liepen nog wel in op Nico met zijn Triumph Daytona 675. De R6 rijder kon Nico in de laatste ronde nog inhalen, ik eindigde net achter Nico op een 33ste plaats. Mijn tijd was niet bijzonder, 1:43.1.

Ondanks dat er qua rondetijden meer in had gezeten, heb ik toch lekker kunnen rijden dit weekend en was het ook weer bijzonder gezellig! Aanstaande zaterdag alweer de vijfde race op Assen, maar zien dat we dan het onderste uit de kan halen!

123►

Afgelopen maandag heb ik voor het eerst deelgenomen aan de ZAC (ofwel ZomerAvondCompetitie). Deze races zijn wat minder ‘professioneel’ van opzet als de SuperCup600. Hieronder de grootste verschillen:

Op zondagavond ben ik richting Assen vertrokken, omdat alleen ter plekke ingescreven kan worden voor de race. Je kunt je voorstellen dat met ongeveer 250 deelnemers dit even kan duren, vandaar dat ik dit de avond van te voren al wilde doen. In Assen aangekomen begon het te regenen en hoe! Vanaf 8 uur ’s avonds tot ongeveer 2 uur ’s nachts heeft het bijna onafgebroken geregend. Team Flevo Racing had nog een plekje over in de pitbox, dus de motor kon ’s nachts mooi droog staan, ik sliep zelf in de bus. De volgende dag was het wonderbaarlijk genoeg vrijwel droog, het zou de hele dag mooi weer blijven.

Vrije training

Ik had me ingeschreven voor de snelste groep (S3), ik wist dat ik daardoor de hele dag achter in het veld te vinden zou zijn. Ik hoopte aan te pikken bij snellere rijders, om in de buurt te komen van mijn rondetijden van vorig seizoen. De eerste training verliep goed. Met een tijd van 2:00.197 net niet onder de 2 minuten, maar ik had ook niet erg gepusht. Tevens waren de kerbstones voor de Haarbocht ongeveer 50 meter verlengt. Normaal ligt mijn rempunt bij het begin van de kerbstones, ik was dus veel te vroeg klaar met remmen. Het bepalen van een nieuw rempunt hielp niet echt mee aan een snelle tijd.

Kwalificatie

Anders dan bij de SuperCup600 telt bijde ZAC de 2e training alleen mee voor de startopstelling. Een goede rondetijd in deze training is dus van essentieel belang. De snelheid zat er gelijk goed in, in de 3e ronde reed ik een 1:58.971. Na deze ronde was het ook gelijk einde training, vanwege een crash van twee rijders in de Ruskenhoek. De tijd was goed voor een 26e startplaats.

Race 1

Bij de ZAC worden altijd twee races verreden. Ik was benieuwd hoe het zou gaan, omdat in mijn klasse meer dan 30 deelnemers (van de 40) beschikten over 1000cc motoren. Ik kwam slecht van mijn plek en werd links en rechts voorbij gereden. Tot overmaat van ramp kwam ik ook nog eens aan de buitenkant terecht in de eerste bocht. Vlak voor me raakten twee rijders elkaar, waardoor erg veel snelheid verloor en helemaal achter in het veld terecht kwam. Lichtelijk overrompeld door al het 1000cc geweld kwam ik niet lekker in mijn ritme. Op een gegeven moment zat ik vlak achter een CBR1000RR Fireblade. Deze liep als een kanon op de rechte stukken. Tot 3 keer toe kon ik de Fireblade inhalen door hem uit te remmen bij de GT bocht en net zo vaak kwam hij direct weer voorbij zetten op het rechte stuk. Erg frustrerend. Ik werd hierdoor ietwat opgehouden en daardoor bleef mijn snelste ronde net onder de 2 minuten steken.

Race 2

Inmiddels was mijn trouwste supporter Carlo gearriveerd en kon ik beginnen aan de 2e race.Het plan was om er bij de start gelijk bovenop te zitten en wat plekken winst te pakken. Dit lukte aardig en er ontstond een leuke race waarbij ik nu wel enkele 1000cc rijders definitief achter me kon laten, waar onder een Aprilia RSV Mille, die na een fel gevecht het onderspit moest delven. In de laatste ronde werd ik toch nog door twee rijder gepasseerd, waaronder Nico met zijn Triumph Daytona 3 cilinder. Uiteindelijk als 30ste geeindigd. Ik kon constant 1:58′ers rijden, waarmee ik best tevreden was.

De eerste ZAC is op zich best goed bevallen. Alleen de totale rijtijd viel tegen, doordat er veel deelnemers waren, tevens is het rijden tussen al dat PK geweld soms frustrerend, maar aan de andere kant ook weer een uitdaging.

Op naar Oschersleben!

1234...678►

Vrijdag de 13e april stond de eerste training op Assen op de planning, met aansluitend de volgende dag de kwalificaties en de race. Ik was erg benieuwd hoe het zou gaan met rijden, ik had immers al iets meer dan een half jaar niet meer op de motor gezeten en de laatste keer dat ik op de motor zat, schoof ik de grindbak in. De vraag was dus of ik snel weer de tijden kon rijden die ik vorig jaar op Assen reed. Het antwoord op die vraag werd me al snel duidelijk, nee dus. De eerste sessie reed ik een 2:08 (tegen een 1:56 snelste tijd vorig jaar). Ik was even ‘vergeten’ hoe hard het ook al weer ging. Te vroeg remmen, te langzaam insturen en te laat weer op het gas. Tijdens de laatste drie trainingsessies bleef ik constant steken op een 2:02. Ik probeerde van alles en begon steeds geforceerder en krampachtiger te rijden, elke ronde vloekend in mezelf als ik weer op mijn laptimer keek… daar werd het dus allemaal niet beter van. Ik was niet de enige die daar last van had, vooral de rijders die in de winter de circuits in Spanje en Zuid-Frankrijk niet opgezocht hadden, kwamen moeilijk in hun ritme.

De racedag besloot ik het anders aan te pakken, ik race immers voor de fun. Ik besloot tijdens de 1e kwalificatie mijn laptimer niet aan te doen (hierop kan ik mijn rondetijden tijdens het rijden zien) en ‘gewoon’ relaxed te gaan rijden en te kijken waar het schip strandt. Dit resulteerde in een 17e tijd in de B-groep met een 2:01.5. Er zat in ieder geval weer progressie in. De tweede kwalificatie, wilde ik onder de 2 minuten rijden, dit lukte net niet, een 2:00.3 leverde een 16e plaats op. Doordat er in de andere groepen ook stevig door werd gereden, werd ik voor de race ingedeeld in de C-groep en wel op de 3e plaats. Ik had liever in de B-groep gereden, maar strijden om het podium is ook niet verkeerd.

Mijn start was niet bijzonder goed, ik kwam als 4e de eerste bocht uit. Ik kon de eerste drie goed bijhouden en wisselde in de eerste ronden steeds tussen positie 3 en 4, met enkele mooie inhaalacties. Op een gegeven moment waren de rijders op positie 2 en 3 zo druk bezig elkaar in te halen in de Strubben, dat ik een gaatje zag en de twee rijders binnendoor voorbij stak in de Strubben. Ineens lag ik op de 2e positie en kon de aanval ingezet worden op de koppositie. Dit was een GSX-R750, waar ik langzaam op inliep door mijn hogere bochtensnelheid, echter op de rechte stukken verloor ik steeds weer enkele meters. De leider in de wedstrijd nam de Strubben iets te wijd en ik zat er dicht genoeg op om in dit gat te duiken, echter op het laatste moment stuurde hij toch verder naar binnen, waardoor ik niet kon passeren. Hierdoor verloor ik veel snelheid en werd het gat ongeveer 100 meter. Ik wist dat het nu moeilijk zou gaan worden, omdat ik wel iets in kon lopen, maar op de rechte stukken verloor ik teveel. De ronden daarna begon de spierpijn van de dag ervoor en de warmte me een beetje parten te spelen. Hierdoor maakte ik kleine foutjes, waardoor ik de aansluiting verloor. Kort hierop werd ik ingehaald door een Ducati 1098, wederom een dikke 1000 die op het rechte eind voorbij kwam blazen. Tot overmaat van ramp werd ik ook nog ingehaald door een R6, die ik eerder met een paar mooi inhaalacties wel achter me kon houden. Het groepje voor me schroefde in de laatste ronden het tempo nog iets op, ik kon helaas niet volgen en kwam als 4e over de finish. Ontzettend lekker gereden, maar net geen podium. Volgende keer beter!

In de race toch nog een 1:59.6 gereden, die rondetijden van vorig seizoen laten niet lang meer op zich wachten. Het waren 2 leuke dagen met ontzettend mooi weer en veel mensen die de moeite hadden genomen om mijn verrichtingen te komen bekijken, waarvoor allen bedankt!